Een zalige vriendin heb ik. Op een zonovergoten dag wipt ze even binnen, maakt ze uitgebreid kennis met de nieuwste huisdieren en ontvoert ze je voor een lunchke in Brussel. Allez, zeg maar lunch en dan nog het liefst met een hoofdletter want vriendin had een tafeltje gereserveerd bij La Paix.
Met veel goesting en nog meer verwachtingen trokken wij richting Anderlecht. Daar tegenover het slachthuis en in een echte ‘united colors’- buurt vind je de topzaak van David Martin. De chef is een opmerkelijk man : Bask, Fransman en wereldburger met een culinair palmares om u tegen te zeggen. In zijn open keuken legt hij -geheel in de stijl van de buurt- het accent op vlees. Over de hele wereld gaat hij op zoek naar het beste vlees en werkt hij het liefst met streekeigen en biologische producten.
Maar het is vooral de sfeer die La Paix tot één van mijn favorieten maakt. Het is een brasserie met een ster maar met de sfeer van een café. Je kan er lekker casual een steak met een frisse pint bestellen terwijl je overburen in een chic maatpak uitgebreid aan het genieten zijn van een 4-gangenmenu. Ook over de bediening heb ik niets dan lof. Vlot, stijl en met kennis van zaken. Eén van de obers was zelfs zo lief voor ons dat hij onze gerechten op een papiertje neerpende.
Voor een verscheidenheid aan foto’s én voor onze smaakpapillen kozen wij deze topgerechten van de kaart :
“Carpaccio van Bretoense langoestines geserveerd in haar eigen bouillon geparfumeerd met laurierolie. Crème van aubergines, lamsoor, zeemelde & zeekraal en ook crème van duindoornbessen. Daïkon gebakken in filodeeg, miro en ijs van karnemelk en geitenkaas” (slechts een gedeelte op de foto)
“Vittelo anguilo: Kalfsvlees van de Corrèze, mousse van gerookte paling, verse inktvis, avocado, Hijiki algen en dashi bouillon.” Of met andere woorden een meer dan geslaagde variant van Vitello Tonnato die ik tot en met de laatste druppel opat.
“Kalfszwezeriken met daarop geconfijt mosterd met bio-citroen, wilde spinazie, mousseline van aardappelen en jonge worteltjes.” Volgens mijn tafelgenote één van haar beste hoofdgerechten sinds jaren.
“Americain met daarrond West-Vlaams rood polderrund, bio romeinse sla, bloemkool gebakken in broodkorst en Belgische frietjes.” = Zelden zo’n lekkere americain gegeten, perfect gebalanceerd van smaak en lekker in combinatie met het gedroogd rundvlees.
“Gedroogde vioolblaadjes met sorbet citroen met karnemelk, zandkoekje met crème bio-citroen, meringue van wilde venkel uit Piemonte, slagroom van vanille uit Haïti, coulis van hibiscus.” = Het beste dessert dat ik in jaren gegeten heb, perfecte balans tussen zoet en zuur en haast te mooi om op te eten.
En ‘n frisse Geuze zorgde voor wat verfrissing op deze bloedhete dag….Bedankt David en je ganse team voor deze geweldige lunch.





















