Pand 19

Het was lang geleden. Een dagje vrij om dingen te doen die ik oo zo graag doe. Lang geleden om gezellig bij te babbelen met vriendin Jo met wie ik een eindeloze passie voor eten en drinken deel en vaak maar één gespreksonderwerp – juist ja- eten en drinken heb. Lang geleden ook dat ik eens uitgebreid én op niveau ging lunchen en alles netjes registreerde om jullie te trakteren op een leuke post….

Op dan maar naar Pand 19, het restaurant van Ladychef of the Year Ann De Roy. De weg naar deze mooie plek in het grensdorpje Deux-Acren was al een belevenis op zich. De lokatie is op zijn  zachts gezegd ‘landelijk’ haast in het hol van Pluto maar dan nog iets verder. Je kent het, je weet het ongeveer zijn, je gps stuurt je alle richtingen uit, ondertussen probeer je te genieten van mooi stukje Vlaanderen en uiteindelijk ben je zo blij dat de gele pijltjes je met enige aarzeling naar de netjes gerestaureerde boerderij brengen.

IMG_2352

Gastheer Pieter verwelkomt ons hartelijk terwijl zijn ‘Lady Chef’ druk aan het werk is. In een vorig leven was Ann grafisch vormgeefster. Later volgde ze hotelschool en begon ze met manlief met een bescheiden bistro in het centrum van Geraardsbergen. De eenvoudige snacks van toen zijn vervangen door een leuke frivole keuken waarin  haar zin voor vormgeving  nooit ver weg is….

Na het aperitief – met serieuze  picon au vin blanc –  was het tijd voor

IMG_2335

een verrassend hapje met graantjes, een fijn groentenpallet en grof gesneden pancetta

IMG_2337

Het voorgerecht was meteen raak : een mooi gedresseerde kruidensalade met een geitenkaas met een crumble van spek. Het mooi gebakken kwarteleitje maakte het bord helemaal af.

IMG_2339

Ook het hoofdgerecht was een lust voor oog én smaakpapillen :  kort gegrilde zeebaarsfilet met een zuiders – haast te mooi om op te eten- groentenpallet.

IMG_2341

De moelleux van chocolade, zelfgedraaid aardbeiene-ijs, coulis van mango, gefrituurde mie en poeder van witte chocolade vulden onze putjes helemaal….

IMG_2343

Na  onze lunch raakten wij met Pieter, de vriendelijke gastheer, aan de praat.  Hij vertelde over de voorbije renovatie en nodigde ons uit om hun laatste nieuwe aanwinst – Loft 19- te bewonderen. Loft 19 is zoals de naam al doet vermoeden de fraai ingerichte bovenverdieping van het restaurant. In het romantische bui kan je voor twee en gezellig verdwalen in het kingsize bed en lekker relaxen genietend van het mooi uitzicht. Daarnaast is deze loft ook interessant voor een gezellige teambuilding of vergadering buitenshuis. Oordeel zelf!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Kortom Pand 19 is een aanrader. Leuk kader, frivole keuken met creatieve vrouwelijk chef aan het hoofd, vriendelijke bediening en bovendien bewegwijzerd met heel veel gele bordjes zodat je het noorden nooit kwijt raken kan.

Een familieportie smaabollen!

‘In voor  een wedstrijdje’ is wellicht iedereen. Zeker als er iets lekkers te winnen valt, zijn jij en ik er wellicht als de kippen bij om onze kans te wagen. Zo ook mijn zus. Toen ze op de Aalst.tv de leuke oproep van de familie Delforge las, stuurde snel deze foto in en won ze een VIP-arrangement in het smoutebollen-kraam van Delforge….

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Na een hartelijke verwelkoming – met de nodige bubbels- kregen wij een unieke blik achter de schermen van één van de beste kramen van de foor. Gastheer Vincent Delforge vertelde over de rijke familietraditie en hun unieke band van het carnaval van Aalst. Hij verklapte de kinderen een paar smoutebollen-geheimpjes en liet hen geweldig smullen van de huisspecialiteit.  Op het eind bevestigde Vincent ook nog ‘een vettige roddel’. Meer nog het is geen roddel maar een echt feit dat steeds meer carnavalisten gaan voor een speciaal pak smoutebollen : met pickles en stoofvleessaus. Van een uitdagende foodpairing gesproken. Geef mij dan toch maar liever een gewoon pak met bloemsuiker! Tot morgen bij Delforge?

PS Hier kan je ook het filmpje met het volledige verslag bekijken.

Geutelingen

‘Fijne tarwebloem met laag asgehalte, kakelverse eieren, uierverse koemelk, bakkersgist, zout en een snuifje kaneel. Geen bewaarmiddelen. Geen kleurstoffen. Geen vetstoffen. Geen suiker. Geen trucage. Simpel maar puur, uniek in zijn bereidingswijze en smaak, recht van de boerenbuiten en van Elst.’ Dit is niet het zoveelste commerciële praatje maar een mooie omschrijving van de geuteling.

geuteling

Redenen genoeg om de komende weken naar Elst (deelgemeente van Brakel) te trekken en er de geutelingentraditie volledig te beleven. Je kan een bezoek  brengen aan het ovenmuseum of gezellig rijtje schuiven om geutelingen te kopen. Als het uitgebreider mag zijn kan je via het Geutelingenpad de streek verkennen. Meer informatie vind je op deze website.

Lait Russe

Naast koffie met veel melk is het ook de naam van een leuk Antwerps eethuis. De inspiratie voor de naam lag voor de hand :  het Falconplein. Vroeger werd dit plein ook wel het rode plein genoemd en vond je er enkel louche typen en massa’s namaakspullen.  De politie had  er haast een dagelijks ‘razzia’-abonnement…..

Gelukkig zijn de tijden veranderd. Het plein werd -letterlijk en figuurlijk- schoongemaakt en met mondjesmaat kwamen er leuke zaken als Lait Russe. Het zicht op de open keuken -iets wat deze foodie altijd kan bekoren -  de leuke meubels en de nodige  rode accenten van kitcherige matroesjka’s tot zoenende Sovjetleiders maken van Lait Russe de ideale uitvalsbasis voor een gezellig ontbijt.

De kaart is uitgebreid. ’s Morgens kan je kiezen uit verschillende ontbijtformules :  een simpel eitje van de kaart (zoals manlief deed) of  iets uitgebreider (zoals ik) met een Zweeds ontbijt. Voor het Russisch ontbijt compleet met blini’s en zure room zou ik beslist nog een keertje terug willen gaan.

Ook ’s middags zou ik er uitgebreid aan mijn trekken komen met frivole pasta’s en creatieve wraps. Verder geef ik nog een hele dikke duim voor hun vriendelijke bediening…Echt  from Russia with love dus.

Adres : Lait Russe, Falconplein 16, Antwerpen

Hoppescheuten? Op naar ‘t Vertier!

Om deze seizoensdelicatesse te degusteren ga ik geen duur pakje in den Delhaize kopen.  Ik reserveer gewoon een tafeltje in ‘t Vertier, een gezellige bistro in de buurt…. Het waren vrienden die ons vertelden over deze gezellige stek.  “Echte béarnaise, handgesneden frieten, verrassende seizoensgerechten,…”  aan argumenten hadden ze geen gebrek. Het duurde welgeteld 5 dagen eer ik er een tafeltje reserveerde en met mijn eigen ogen vaststelde dat hun uitleg niet overdreven was.

De lokatie is echt top. Midden op het dorpsplein van Meldert doet het huis mij spontaan denken aan een echt Vlaams café. Eens binnen gaat de nostalgie verder en kan je gezellig binnen als buiten plaats nemen aan één van de gezellige tafeltjes. Ook de kaart kon ons bekoren. Zowel pasta – als vleesliefhebbers komen aan hun trekken en hebben de keuze  uit klassieke en minder klassieke varianten. Champignonsaus is er nog met echte champignons gemaakt en de frieten zijn nog met de hand gesneden….
Weet je wat ik nog het leukste vond? De gezelligheid. Je bent er nog echt een gast en niet een nummer. De patron stelt aan tafel zijn suggesties voor en geeft ook leuke productweetjes mee. Zo vertelde hij dat ze in ‘t Vertier bewust de term hopkeesten gebruiken en niet hoppescheuten zoals ze elders doen. “Een keest blijft onder de grond en wordt bovengronds een scheut” aldus de patron. Na deze sappige uitleg, ging ik voor dit subtiel voorgerecht : hoppescheuten  met een gepocheerd ei en een sabayon van Affligembier. Kan het nog echter en streekgebonden zijn?

Liefste Alexandre,

Word je ook wel eens verliefd op een leuk restaurant? Ik alvast wel. Verrassend genoeg schreef ik al heel wat restaurantrecensies bij elkaar  maar over mijn grote liefde, Alexandre repte ik nog met geen woord. Hoog tijd om mijn liefde te verklaren…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het begon allemaal op een ‘kinderloze’ maandagavond. Met veel goesting en nog meer  toeval belandden wij in Steenhuize-Wijnhuize. Al van bij dat eerste bezoek sloeg de vonk over. Zowel de locatie, de bediening als de keuken van Alexandre vielen meteen in onze smaak. Vervolgens sprak ik mijn ‘geweldige mond-aan-mond reclame capaciteiten’ aan en in een mum van tijd werd Alexandre ook het favoriete restaurant van familie en vrienden…

Alexandre -genoemd naar een notoir levensgenieter- is het geesteskind van Tim en Tamara. Al meer dan 10 jaar bieden ze hun klanten een goed afgelijnd concept aan. De kaart is beperkt maar origineel. Klassiekers krijgen een eigentijds kleedje en worden met de beste ingrediënten bereid. Voor wie uitgebreider wil tafelen en zich graag laat  verrassen door de beste seizoensproducten, is er het maandmenu.  Voor 45 euro krijg je 4 gangen aan een uitstekende prijs-kwaliteitsverhouding. Wil je aangepaste wijnen dan betaal je 18 euro per persoon.

En de bediening? Geen stijf gedoe maar ongedwongen hartelijkheid! Het is alsof je in je eigen huiskamer zit en zonder veel onnodige franjes bediend wordt.  Weet je wat ik er nog het leukste aan vind? Je kan helemaal zelf je dresscode bepalen. Zin in casual of trek je liever je mooiste mantelpakje aan, bij Alexandre maakt het niet veel uit. Ook hun setting is een aanrader. Het historisch pand werd authentiek verbouwd en recent kreeg ook het interieur een opknapbeurt. Bovendien kan je in de zomermaanden gezellig tafelen in de tuin…

Kortom chef Tim en zijn team bewijzen dat je geen ster of punten nodig hebt om er met je restaurant te staan. Doe zo voort en tot binnenkort…

Adres:  Alexandre, Kloosterberg 31, 9550 Steenhuize-Wijnhuize

De ontdekking van de week : Soul Coffee

Oef, ik hoef niet meer naar Gent of Brussel om een hippe koffiebar te vinden.  Voortaan ga ik gewoon ‘in de zetel hangen’ of ‘internetten’ bij Soul Coffee in Geraardsbergen. Sinds het schrappen van De Muur uit de Ronde van Vlaanderen en het opentrekken van het herkomstgebied van de Mattentaart is er eindelijk goed nieuws te rapen.
Soul Coffee is een koffiebar zoals een koffiebar hoort te zijn. Geen klassieke tearoom maar een gezellige bar met een duidelijke focus. Een cappuccino is er nog een echte cappuccino -op opgeschuimde melk- en een latte macchiato heeft er nog de juiste verhoudingen. Ook de inrichting heeft de nodige ‘soul’ en maakt een mooi evenwicht tussen modern -met de mooie Vitra stoelen- en retro – met de leuke zetels.De kaart is beperkt maar huisbereid én op basis van de beste bio-ingrediënten. Tijdens mijn bezoek ging ik voor een gezonde Italiaanse wrap met een mesclun van sla en binnenkort worden de desserts aan een smaaktest onderworpen….

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

‘t Portret, een pracht van een eetcafé..

In de tijden waar bruine cafés haast rariteiten worden, zijn er gelukkig nog straffe mensen als Sabine Vermeulen en Filip Neirynck. Eind augustus (her)openden zij Café ‘t Portret in Everbeek. Aan de heropening gingen maanden van verbouwen vooraf. Alles – van toog tot lambrisering – alles kreeg een opfrisbeurt. Enkel de vloer – belangrijk bij bruine cafés – bleef intact. Het resultaat is gezellig authentiek te noemen en de heerlijke brocante spullen maken de gezelligheid van dit café compleet.

Omdat gastvrouw Sabine een fervent foodie is, kan je er vrijdagavond, zaterdag en zondag terecht voor een hartige of zoete hap al dan niet gecombineerd met een lekker streekbiertje.  Tijdens ons bezoek raakte ik bovendien gefascineerd door de mooie feestzaal.  Dit authentiek zaaltje verbonden aan het café kan je – met of zonder catering- afhuren voor feestjes.  Ik begin al spontaan te dromen van heerlijke wilde feestjes. Een toplocatie heb ik immers al gevonden…

Pinten pakken kan bij ‘t Portret, Nestor De Beckstraat , Everbeek (Beneden)

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Samen aan de toog….

The Mix moet één van de best bewaarde geheimen van Gent zijn. In de schaduw van het Gravensteen, vind je deze onopvallende cocktailbar. Het was een vriend die ons een paar jaar geleden deze zaak aanprees. Sindsdien is ‘The Mix’  één van onze favoriete ‘stops’. De inrichting is basic, de muziek zwoel en de cocktails zijn fenomenaal. Een betere prijs / kwaliteit-verhouding kan je in Gent niet vinden, daar ben ik van overtuigd. Het is altijd een mooi schouwspel om de barmannen aan het werk te zien. Ze besteden nog tijd én zorg aan het het maken van hun cocktails. Van hun mojito royale ben ik een echte fan. Ook hun pina colada met veel vers fruit heeft mij al enkele keren bekoort…

Een paar maand geleden stapten wij er op een zondagnamiddag binnen. Wij installeerden ons aan de toog en genoten : de kinderen van een verse smoothie en wij van een heerlijke mojito. Opvoeden kan toch leuk zijn,….

The Mix, Sint-Veerleplein, Gent (in de schaduw van het Gravensteen)

‘t Schuitje

Een paar maand geleden organiseerde ik een verrassingsfeestje voor de veertigjarige wederhelft. Omdat hij niet houdt van wilde feestjes werd het een gezellige huifkartocht met vrienden doorheen de Vlaamse Ardennen.

Na een heerlijk cava-ontbijt met koffiekoeken en een echt verrassingsbrood ontdekten wij een nieuw adres in Schorisse.  ’t Schuitje (wat in de volksmond kookpot betekent) is  het levenswerk van François en Marleen.  In 2001 konden zij, tussen muren vol geschiedenis, hun droom waarmaken. Ze toverden een oude boerderijtje annex café en voetballokaal om in een smaakvol restaurant. Smaakvol is echt het juiste woord want alle details (van de fotokaders tot het gezellige binnenterras) in hun interieur kloppen. Ook de oude bakkersoven werd volledig gerenoveerd en wordt vandaag gebruikt om  de meeste gerechten klaar te maken.

Kleinschaligheid is  hier geen loos begrip. Zo is de kaart met voor- en hoofdgerechten beperkt en brengen de suggestie-menu’s de nodige seizoensvariatie.  Bovendien kiezen ze voor een (letterlijk) familiale aanpak. Zoon Julien assisteert zijn vader in de keuken terwijl dochter Amandine haar moeder gracieus bijstaat in de zaal.  Op die bewuste zomerdag was er niets dan lof over het eten te horen. Na een wachtbordje met tapenades en brood, hadden wij met onze bende keuze uit : een rundbrochette met breydelspek, gegrillde gamba’s en een zachtgegaard varkenshaasje met een sausje op basis van pickles. Dit alles werd geserveerd met ‘zalige verse’ frieten en een eenvoudige salade.

Voor diegenen die nog een gaatje hadden was er nog een creatieve dame blanche-variant. Geniet alvast nog even (voor of na) van deze sfeerfoto’s of lees het mooie sfeerverslag van onze Amerikaanse buurvrouw