In tijden waar alles wegwerp is of met de boot uit China komt, zijn er gelukkig ondernemende madammen. Madammen die een eindeloze creativiteit combineren met goede smaak en liefde voor echte producten. Ergens in 2010 ontmoetten die madammen elkaar : Veerle Dobbelaere – naast een veelgevraagde actrice ook een getalenteerde ontwerpster en Karen – een professioneel fotografe die haar creativiteit ook in cupcakedesign stopt. Al snel bleken ze elkaar gevonden te hebben in hun gezamelijke passie voor frisse ontwerpen  en een uitzonderlijk gevoel voor taal. Wit+Goed werd geboren.

“Poëzie in de harten en de huizen van mensen brengen” was en is hun drijfveer. Geïnspireerd door sterke vrouwen kreeg elk ontwerp een naam. Elk stuk werd een ode aan moeders, een ode aan lieve vriendinnen en krijgt zo een ziel en een verhaal. Het mooie knoopje van Wit + Goed maakt alles compleet en symboliseert het samenbrengen mensen en mooie dingen. Ik was er dan ook als de kippen bij om hun pas geopende zaak in de Antwerpse Volksstraat te gaan ontdekken. Na een heerlijk tasje thee en een uitgebreide rondleiding door Veerle verdwenen volgende collectiestukken in mijn boodschappentas : leuke servietringen en papieren onderleggers voor het feestje voor mijn dochter. De tafelloper, Elisabeth (op de foto in blauwe uitvoering) waarvoor mijn kleinkinderen nog zullen vechten. De geweldige glasonderleggers en servieten die binnenkort voor meer persoonlijkheid aan tafel zullen zorgen.

Voor de lezers van Cuberdon & Macaron kreeg ik van Veerle en Karen een leuke attentie mee : Lea

Wie is Lea? “Ze zeggen dat ik gracieus ben als een antiloop en sterk als een leeuw. Ik voel me gelukkig als ik voor jullie kan zorgen. Ze noemen me Lea, de moeder der moeders.”

Hoe kan je Lea winnen? Schrijf een leuke, poëtische ode aan de keukenschort. Vertel ons waarom je jouw schort zo leuk vindt, verklap ons welke smaakjes zij allemaal moet opvangen of maak gewoon een leuk schortenverhaal. Kruip dus in je pen en bedenk een pakkend eerbetoon. Post je schrijfsel vervolgens op onze facebookpagina of plaats je tekst in de vorm van een reactie op dit blogbericht. Een onschuldige maar deskundige jury bekroont  op 1 juni de leukste tekst. De winnaar krijgt Lea  (winkelwaarde 70 euro) thuis gestuurd. Veel schrijfplezier.

Vorige week overleed Antoine Geldhof, stichter van de gelijknamige confiserie en maker van de echte cuberdon. Zijn leven leest als een roman waarin noeste arbeid en een eindeloze passie voor het neusje een centrale rol speelden….

Na de oorlog ging Antoine aan de slag bij Confiserie De Vynck-Mussche in Gent, een snoepjesfabriek in de ware zin van het woord.  De kelder was voorbehouden voor de chocolaterie. Op de eerste verdieping maakten ze drop, op de derde fondant en rond marsepein draaide het op het vijfde verdiep. Antoine’s aandacht ging vooral uit naar de vierde étage waar de patron, Edouard Vyncke – kleinzoon van de uitvinder van de cuberdon- eigenhandig het paarse hoedje goot. Geleidelijk aan won Antoine het vertrouwen van mijnheer Edouard en leerde hij van hem hoe je cuberdons goot.

Het duurde niet lang of hij thuis begon te experimenteren en het snoepjes maken combineerde met nachtwerk in een wolverf-fabriek. Omdat deze combinatie hem bijna fataal werd, koos hij voor het ondernemerschap en richtte hij Confiserie Geldhof op. Lange tijd werd alles met de hand gedaan. Antoine met een grote pan en zijn vrouw met een kleine. Van het vele gieten – bijna één miljoen driehonderdduizend kilo – werd zijn rechterhand groter is dan zijn linker.

Toen zoon Tony in de zaak stapte werd de productie gemoderniseerd en namen de machines de handenarbeid over. Onder het waakzame oog van Antoine bleef de authentieke kwaliteit bewaard en groeide Confiserie Geldhof uit tot een belangrijke speler in snoepjesland.

Merci Antoine voor je levenswerk.  Het gaat je daar goed. Hopelijk hebben ze in de hemel ook cuberdons. Je hebt het verdiend.