Een kapblok, een gezellig fornuis en een grote keukentafel. Dat is mijn keuken, niets meer niets minder. Van hieruit heb ik zicht op een mooi stukje Vlaanderen.  Van hieruit zit ik vaak te schrijven voor deze blog.

Een beenhouwersdochter met een uitgesproken liefde voor alles wat authentiek is. Mijn wieg stond letterlijk tussen in het atelier van het vleeswarenbedrijf dat mijn ouders runden. Tussen de hammen en de saucissen ben ik grootgebracht.

Een rasechte foodie met een leuke culinaire afwijking.  Zo ben ik steeds op zoek naar het betere culinaire adres. Ik zou twintig kilometer rijden om bij die ene bakker een superlekkere taart te halen of bij die ene slager de beste pensen van de streek te kopen. Respect voor de echte vakman en zijn product daar draait het bij mij om.

Goed eten is een constante in mijn leven.  Mijn grootmoeder lepelde mij de liefde voor stevige kost haast letterlijk in. Als tiener verzamelde ik  al recepten en sloeg ik aan het experimenteren.  Vandaag kook ik als drukbezette moeder van twee nog steeds met evenveel passie.  Ik moet altijd goed eten, anders word ik lastig en ben ik ongelukkig.

Kwaliteitsvolle ingrediënten zijn en blijven het begin van elk kookavontuur.  Het hoeft niet duur of exclusief te zijn, wel goed en het liefst zo ambachtelijk mogelijk. Weg met pakjes, poedertjes en goedkope supermarktvarianten, geef mij een echt product van een echte vakman.

Inspiratie? Die vind ik overal.  Ik verslind als geen ander kookboeken  ’Houden van’ is licht uitgedrukt,  ik ben verslaafd. Kookboeken zijn culinaire porno. Niets is leuker dan naar de prentjes te kijken, ideetjes op te pikken en ermee aan de slag te gaan. Haast nooit volg ik blindelings een recept. Met een goed buikgevoel geef ik er graag een creatieve schwung aan.

Veel leesplezier…

Anniek

PS : Een leuk artikel over mezelf en andere foodbloggers kan je hier (DS Magazine p.44-47 – Culi-inspiratie) nalezen.